ΕΤΕΡΟΤΟΠΙΕΣ

Σεπτέμβριος 11, 2018

Ούτε Λατινικά,ούτε Κοινωνιολογία. Ελευθεριακή Παιδεία!

Filed under: Uncategorized — eterotopies @ 12:25 πμ

Ας το δηλώσω ευθύς αμέσως. Το γεγονός του διλήμματος είναι προβληματικό.

Η συζήτηση είναι πολιτική.

Σε περίπτωση που κάποι@ ενδιαφέρεται μόνο για το να επιλέξει ανάμεσα στα δύο τότε δε χρειάζεται να συνεχίσει την ανάγνωση.Σε αντίθετη περίπτωση,πριν απαντήσει κάποι@, οφείλει να προβληματιστεί και να απαντήσει στο τι Σχολείο και Πανεπιστήμιο θέλει. Και ακόμη νωρίτερα,τι Κοινωνία θέλει.

Δεν είναι τυχαίο που η συζήτηση αλλά και η επιλογή ξεκινά και περιορίζεται στο δίλημμα δύο μαθημάτων. Είναι δεδομένο ότι,ήδη, υπάρχει μια κεντρική κυβέρνηση που αποφασίζει χωρίς να ερωτηθούν,πρώτα,οι μαθητ@, δευτερευόντως η εκπαιδευτική κοινότητα, οι γονείς και γενικά οι πολίτες.
Αυτό,στη κοινωνία της ‘επιστημοσύνης’ και της ‘δημοκρατίας’ σημαίνει ότι θα αποφασίσουν κάποιοι »ειδικοί» χωρίς τη γνώμη της κοινωνίας και των ατόμων που περνούν απο το σχολείο,επικαλούμενοι ‘επιστημονικά δεδομένα’ σε ένα πολιτικό ζήτημα.  Το πρόβλημα είναι ότι αυτό δε μας ξενίζει αρκετά.

Αυτό που έχουμε μάθει για την Επιστήμη είναι bullet points τύπου ‘ορθολογισμός’  (και,δη,οικονομικός) , μέθοδος (και,δη,αναμφισβήτητη και αιώνια), αντικειμενικότητα (lol) και χρησιμότητα. Το πολιτικό ζήτημα δεν είναι ζήτημα μαθηματικών ή επιστήμης αν και,προφανώς,εμπλέκονται και ζητήματα μεθόδου,γνώσης,μετρησιμότητας κ.α. Η πολιτική αφορά στη ζωή σε κοινωνία και η επιστήμη όχι μόνο δεν αρκεί για να εξαντλήσει το ζήτημα αλλά δε θα έπρεπε κιόλας. Προσωπικά, δε θα ήθελα καθόλου να ζω σε μια κοινωνία που έχει χώρο μόνο το ορθολογικό, το ποσοτικοποιήσιμο-μετρήσιμο, και οι άλλες παράμετροι των ‘θετικών’,’κοινωνικών επιστημών’ κλπ. Μια τόσο απάνθρωπη κοινωνία μόνο ο Αύγουστος Κοντ,ο ‘ιδρυτής’ της κοινωνιολογίας θα έψηνε. (έτσι,γιατί, η κοινωνιολογία κάνει τα παιδιά μας αριστερόχειρες στη Χούντα)

Όχι μόνο δε πρέπει να αρκούμαστε στο δίλημμα Λατινικά ή Κοινωνιολογία αλλά πρέπει να φτύνουμε στα μούτρα κάθε τέτοια προσπάθεια. Βρίσκω πολύ συγκεκριμένους τους λόγους για τους οποίους οι φιλόλογοι και οι κοινωνιολόγοι έχουν εμπλακεί στην εν λόγω συζήτηση-δίλημμα:
1)Για τις θέσεις εργασίας.
2)Εξ’ αιτίας του εκπαιδευτικού συστήματος και της προπαγάνδας του παρόντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος,πέφτοντας στο τρυπάκι της χρησιμότητας-μη χρησιμότητας.
3)Χάριν πνευματικής ασκήσεως,έτσι για το γκλάμορ.

Η χρησιμότητα,που ακούγεται και συχνότερα ως επιχείρημα, είναι απο μόνη της άχρηστη (έλα,το βλεπες απο μακρυά ότι ‘ρχόταν.) Που,ο.κ.,δε λέω,ντάξ, δεν είναι ακριβώς άχρηστη αλλά δε με παίρνει να το εξαντλήσω εδώ γιατί έχω και να γράψω διπλωματική σε τμήμα κοινωνιολογίας. Προσωπικά, με προβληματίζει η χρησιμότητα. Χρησιμότητα στον καπιταλισμό ισούται με αγορά. Δεν είσαι χρήσιμ@ θα πεί δε χρειάζεσαι στην αγορά που θα πεί περιορισμός κονδυλίων στα αντίστοιχα τμήματα,,μείωση κοινωνικού κύρους,λίγες θέσεις εργασίας και,γενικότερα, ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΘΙΕ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΕ.

Είναι ,λοιπόν,απλά θέμα χρησιμότητας; Έχουμε το σχολείο που θέλουμε και το μόνο που λείπει είναι η κοινωνιολογία στη θέση των λατινικών;  Η όλη δομή και η στοχοθεσία του σχολείου μας βρίσκει σύμφων@; Αν όχι,γιατί ο τζέρτζελος προκλήθηκε τώρα με τη κατάργηση των λατινικών; Και γιατί κάθε κουβέντα για την εκπαιδευτική και κοινωνική αλλαγή βρίσκει ένα τείχος άρνησης,αηδίας και ωχαδελφισμού; Γιατί η πολιτικοκοινωνική απάθεια είναι ένα μεγάλο επίτευγμα του καπιταλισμού που μέσω του σχολείου και όχι μόνο,διδάσκει ευθέως και μη πως το πολιτικό ζήτημα είναι είτε κάτι βρομερό,είτε άχρηστο,είτε θέμα τεχνοκρατών ειδικών είτε έχει μονόδρομο το TINA,είτε,βασικά,λίγο απ’ολα σε μεταβαλλόμενες ποσότητες για να μη βαριέστε,βρε.

Εμείς,γιατί,και απο ποιά θέση, να παίρνουμε θέση στο δίλημμα Λατινικά-Κοινωνιολογία; Ως παγιδευμένοι στα καπιταλιστικά φαντασιακά; Ελπίζω και προτάσσω πως όχι.
Όσον αφορά το συλλογικό, δεν παραβλέπω πως η εύρεση εργασίας στον καπιταλισμό είναι ζήτημα επιβίωσης.Ας προτάσσουμε,λοιπόν,τους αυτοργανωμένους απο τα κατω ,αδιαμεσολάβητους,συλλογικούς αγώνες για την υλική μας επιβίωση χωρίς να γινόμαστε μέρος του κοινωνικού φαντασιακού και των τρόπων πράξης του συστήματος.Ταυτόχρονα,ας προτάσσουμε την ελευθεριακή παιδεία και την ευρύτερη κοινωνική αλλαγή.
Προσωπικά,όχι μόνο αγχώνομαι για το να μη γίνει η κοινωνιολογία κι άλλο ‘χρήσιμή’ στον καπιταλισμό αλλά δε θέλω να κάνουν κι άλλα άτομα κοινωνιολογία στο σχολείο, έτσι,γιατί είμαι ελιτιστής.
Ας μην έχουν κι άλλ@ την ευκαιρία,στο σάπιο σχολείο,να μισήσουν κάτι που μου αρέσει περισσότερο κι απ’τις τηγανητές πατάτες.

Y.Γ. Θα απάνταγα στα ‘επιχειρήματα’ για τη χρησιμότητα των Λατινικών αλλά είπαμε,το νόημα είναι αλλού. Εξ’ άλλου,αν υπάρχει κάτι πιο γελοίο απο τους κοινωνιολόγους που είχαν χεσμένη τη πολιτική,τη κοινωνία και τους αγώνες μέσα και έξω απο το Πανεπιστήμιο και τώρα σκίζουν τα ρούχα τους για τη σημασία της κοινωνιολογίας για την εκπαιδευτική και κοινωνική ζωή, αυτό είναι οι παρόμοιοι φιλόλογοι.

Dum spiro spero et dum spero despero.

Συντάκτης:Anathematismenos

 

Ιούνιος 12, 2017

Θεωρία και Πράξη

Filed under: Uncategorized — Ετικέτες: , , — eterotopies @ 8:55 μμ

Κλασσικός διαχωρισμός.Το ξέρεις και το ξέρω(και συλλογικά υποφέρεις και υποφέρω).
Μάλλον(αμφιβολία απο την αρχή,θα πέσουν τα views),ο διαχωρισμός θεωρίας-πράξης είναι κατάλοιπο της δυτικής δυϊστικής αντίληψης που έβλεπε τα πάντα ως αντιθετικά ζεύγη,π.χ. φύση-πολιτισμός,ύλη-πνεύμα κλπ.

Αν ονομάσουμε ΘΕΩΡΙΑ ένα σύνολο ισχυρισμών/προτάσεων κ.α. που αξιώνει/σκοπεύει στην αποτύπωση ή αλλαγή/συντήρηση της ‘πραγματικότητας’ και εκφράζεται σε οποιαδήποτε μορφή λόγου τότε ισχυρίζομαι πως πρέπει να σταματήσει η ταύτιση της θεωρίας με τη μη-υλικότητα και να συνδεθεί μόνο με το λόγο.

Η δυνατότητα εκφοράς λόγου είναι καταστατική (ΔΕΝ είναι η μόνη) συνθήκη του ανθρώπου αλλά αυτό δεν την αποσυνδέει απο την ύλη.Όχι μόνο επειδή αφορά το σώμα,τις βιοχημικές κ.α. διαδικασίες αλλά επειδή μπορεί να επηρεάσει τις υλικές διαστάσεις της κοινωνικής ζωής.
Ναι,ηλίθιοι αγαπητ@ υλιστ@ μπορεί.
Ισχυρίζομαι πως ο απόλυτος διαχωρισμός θεωρίας-πράξης είναι προβληματικός και παραπλανητικός.Γιατί μια πορεία διαμαρτυρίας ή το κάψιμο ενός ΜΑΤά είναι πράξη ενώ η συγγραφή του Κεφαλαίου του Μαρξ δεν είναι;Γιατί είναι πράξη το live οικονομικής ενίσχυσης ενώ δεν είναι το προφορικό ή γραπτό ξεμπρόστιασμα των κλεισμένων σε ακαδημαϊκά κλουβιά συμφοιτητ@ν σου;

Η ΠΡΑΞΗ έχει μείνει στη σκέψη ως ένα συνοθύλευμα μυϊκής κίνησης και ψυχολογικής εκτόνωσης με επιδράσεις στο αισθητικά άμεσα προσβάσιμο περιβάλλον, πράγμα αστείο γιατί αν ακριβολογήσουμε τότε όλα αυτά μπορεί να τα κάνει και η γραφή θεωρίας απλά με διαφορετικό τρόπο και ένταση.

Χρήσιμο θα ήταν να αντικατασταθεί το ζήτημα θεωρίας-πράξης με μία συζήτηση γύρω απο το τι επιφέρει αλλαγές ως προς τη κοινωνία.Ας ονομάσουμε ΔΡΑΣΗ τη λιγότερο ή περισσότερο αλλά πάντως συνειδητή,σκόπιμη και στοχευμένη πράξη ως προς τη συντήρηση/αλλαγή της κοινωνίας.Σαφώς η αλλαγή/συντήρηση ενισχύεται και απο μη σκόπιμες/μη στοχευμένες πράξεις.Συνεπώς,έχουμε τη ΘΕΩΡΙΑ ως πράξη σε μορφή λόγου και όπως ορίστηκε στην αρχή και ΔΡΑΣΗ τη συνειδητή/σκόπιμη και στοχευμένη πράξη.

Αν,λοιπόν,δεχθούμε να θεωρούμε ΠΡΑΞΗ το οτιδήποτε(ακόμα και την απραξία)αλλά θεωρούμε ως ΔΡΑΣΗ οτιδήποτε στοχεύει στην αλλαγή/συντήρηση της κοινωνίας τότε η θεωρία μπορεί να είναι δράση.Το ζήτημα,λοιπόν,δεν είναι η υποτιθέμενη μη υλικότητά της αλλά ο βαθμός επιρροής της ως προς την αλλαγή.Προσωπικά,ενδιαφέρομαι για τη κοινωνική απεύθυνση.(ναι,αυτό σε κάποι@ς δεν αρκεί αλλά δε μπορεί να περιγραφεί αφαιρετικά και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να αποφεύγει ο α/α/α χώρος.Μπορεί μόνο να διευκρινίζει αν τον ενδιαφέρει η συμμετοχή της υπόλοιπης κοινωνίας ή όχι στην αλλαγή της κοινωνίας και με τις δράσεις του να δείχνει πως το αντιλαμβάνεται και δρα σε κάθε συγκεκριμένη περίσταση και όχι απο τα αξιακά κατάστιχα της Ιδεολογίας.)

Για κλείσιμο:η παραγωγή θεωρίας μπορεί να επηρεάσει σε τεράστιο βαθμό την αλλαγή αλλά έχει ορισμένα μειονεκτήματα.Δεν είναι τόσο άμεση και βιωματική.Δεν μας επι-κοινωνεί άμεσα με τους άλλους ανθρώπους.Ενώ η αντίληψη της πράξης που καλεί π.χ.σε πορείες,

ξύλο στους μπάχαλ@ς μπάτσους

αφορούσε κυρίως τη σωματική διάσταση του ανθρώπου,τη μεγαλύτερη αίσθηση επι-κοινωνίας όταν στη πράξη συμμετέχουν περισσότεροι απο 1 άνθρωποι,τη φανερότερη κοινωνική διάσταση του να σε βλέπουν άνθρωποι ως κάτι μαζικό και ‘ομοούσιο’ απο το να γράφεις ένα βιβλίο σπίτι σου και είναι ένας απο τους λόγους που έχει μεγαλύτερη συμμετοχή.

P.S. Τα βιβλία δεν είναι η μόνη μορφή θεωρίας αλλά παραδέξου το,ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΜΠΑΣΤΑΡΔΑ

(Δημοσιευμένο με αλλαγές εδώ: http://anathematismenosg.blogspot.gr/ )

Συντάκτης:Anathematismenos

Ιανουάριος 11, 2017

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ

Filed under: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ — Ετικέτες: — eterotopies @ 9:46 μμ

Το παρόν blog σκοπεύει στη κατάθεση-συζήτηση λόγου γύρω απο τη κοινωνία και ό,τι αυτό συνεπάγεται(τα πάντα).
Δε ταυτίζεται με συγκεκριμένο πολιτικό χώρο/ομάδα αλλά χαρακτηρίζεται απο τη πεποίθηση πως οτιδήποτε αφορά τη ζωή είναι πολιτικό και με αυτή την έννοια παίρνει σαφή θέση-με και ως μέρος των-απο τα κάτω.
Απορρίπτει ξεκάθαρα οποιαδήποτε χρήση του περιεχομένου του blog που εναντιώνεται στη θέση αυτή.
Η χρήση του περιεχομένου είναι ανοικτή,χωρίς αντίτιμο ή έλεγχο και είναι επιθυμητή η αναφορά στη πηγή.

Powered by WordPress

css.php